7.0 Misja prorocka

Misja prorocka

Prawda o naszym udziale w potrójnym posłannictwie Chrystusa i Kościoła jest obecna na wszystkich etapach drogi formacyjnej. Stanowi ona inspirację dla „Zasad życia członków służby liturgicznej”, pomaga w rozeznawaniu charyzmatów, otrzymanych przez uczestników formacji, wpływa na podział funkcji, spełnianych przez wiernych świeckich.

Nic więc dziwnego, że w kolejnym cyklu formacyjnym, w „formacji diakonijnej”, stanowi ona główny temat trzyletniej drogi wzrostu. W medytacji o naszym udziale w misji prorockiej, kapłańskiej i królewskiej, dojrzewa nasze powołanie. Uczestnicy formacji uczą się żyć każdą z nich, a równocześnie rozeznają, której chcą służyć w sposób szczególny, na miarę powołania.

Tematyka pierwszego roku

Pierwszy rok tego cyklu koncentruje się na misji prorockiej. W jego centrum jest tajemnica słowa. To słowo stwarza, obdarza charyzmatami i powołuje. Ono prowadzi, powoduje wzrost, ukazuje kierunek życia. Ono również posyła do świata. W swej największej głębi tym Słowem jest Chrystus. On jest Słowem i On jest Prawdą.

Chrześcijanin uczestniczy w prorockiej misji Chrystusa już od sakramentu chrztu. Gdy przyjął sakrament bierzmowania, ten udział został ubogacony. Szczególnym darem bierzmowania było umocnienie do dawania świadectwa o Chrystusie, do pójścia do świata, by nieść mu mądrość, prawdę, światło Ewangelii. Ważnym aspektem tegorocznej formacji jest więc udział w dziele ewangelizacji, podejmowanym przez wspólnotę parafialną.

Eucharystyczna liturgia słowa

Ta ewangelizacja rozpoczyna się w liturgii, gdzie głoszone jest słowo Boże i gdzie tego słowa słucha największe grono wierzących. Gdy liturgiczna celebracja jest przeżywana z odpowiednim przygotowaniem, gdy wierni świeccy odpowiedzialni w swoim zakresie za przekaz słowa i za modlitwę wiernych, a często także za komentarze, przygotowują wszystko w sposób piękny, godny i pełen zaangażowania, to wszyscy uczestnicy tego misterium zostają ubogaceni ich świadectwem i zaangażowaniem, a głoszone przez wyświęconych szafarzy słowo bardziej dociera do serc zgromadzonych. Dlatego ważnym aspektem tegorocznej formacji jest głębsze zrozumienie odpowiedzialności za głoszone słowo i za modlitwę. Dotyczy to wszystkich członków służby liturgicznej, a w sposób szczególny lektorów, orantów (odczytujących wezwania modlitwy powszechnej) oraz komentatorów.

Rytm roku liturgicznego

Rytm spotkań formacyjnych jest wyraźniej wpisany w rok liturgiczny. Jego znaczenie wszyscy odkrywali w drugim roku formacji pogłębiającej. Teraz według do tego rytmu dostosowują spotkania. W okresie od wakacji do końca roku liturgicznego jest to refleksja nad słowem Boga, które powołuje. Od Adwentu do Pięćdziesiątnicy przeżywamy spotkania, których wspólną cechą jest umiejętność poddawania się słowu Bożemu. To słowo prowadzi człowieka przez wszystkie wydarzenia życia. Ostatni etap formacji, obejmujący czas po Zesłaniu Ducha Świętego i sięgający również wakacji, to zwrócenie uwagi na słowo, które posyła.

Program wakacyjny i roczny

Uczestnicy pierwszego roku formacji diakonijnej przeżywają wakacyjne rekolekcje „Moje powołanie” I stopnia, a w ciągu roku 20 spotkań w grupie oraz ćwiczenia.