Słowo wprowadzające księdza Arcybiskupa Józefa Górzyńskiego

SŁOWO WPROWADZAJĄCE
KSIĘDZA ARCYBISKUPA JÓZEFA GÓRZYŃSKIEGO

Dnia 27 listopada 2008 roku biskupi Polscy ogłosili „Dyrektorium Duszpasterstwa Służby Liturgicznej”. Zamieścili w nim wskazania dotyczące formacji wiernych świeckich podejmujących w liturgii wyznaczone im funkcje. Dokument ten określa, kto należy do tego zaszczytnego grona, któremu Kościół powierza odpowiedzialne zadania w świętych celebracjach liturgicznych. Zgodnie z tymi wskazaniami służbę liturgiczną stanowi grono osób, które po odpowiednim przygotowaniu zostały pobłogosławione do określonych funkcji lub posług liturgicznych.

Takie funkcje mogą spełniać wszyscy ochrzczeni na sposób jednorazowego wyznaczenia. Dzieje się tak, gdy odbywa się w parafii szczególna uroczystość i duszpasterze proszą wiernych świeckich, aby podjęli określone zadania w liturgii, choć nie należą oni do grona służby liturgicznej. Ci jednak, którzy odkryli, że Bóg powołuje ich na stałe do takiej służby, proszą o błogosławieństwo. Włącza ich ono do grona służby liturgicznej i wyprasza im Bożą pomoc w realizacji powierzonych im zadań. Od czasu uchwalenia wspomnianego „Dyrektorium” trwają prace nad szczegółowym programem formacyjnym dla członków służby liturgicznej. Główna myśl tego programu zaczerpnięta jest z pierwszego listu św. Piotra Apostoła i wyraża się w słowach: „Służyć tym darem, jaki każdy otrzymał” (por. 1 P 4,1).

Słowa te wskazują kierunek rozwoju zespołów służby liturgicznej. Nie powinno ich stanowić tylko wąskie grono wybranych, lecz wszyscy, którzy pragną służyć Bogu otrzymanym darem. Ta służba rozpoczyna się w liturgii i rozciąga się na całe życie. Na tę drogę wprowadzamy już dzieci. Przeznaczony dla nich pogram formacji rozpoczyna się od stopnia zerowego, który również nazywamy okresem kandydatury. Przypada on na czas przygotowania do pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej. W dalszej części niniejszego podręcznika znajduje się szersze wyjaśnienie, dlaczego w tym intensywnym okresie formacji dziecka warto wprowadzać go również na drogę służby w liturgii. W tym wstępnym słowie chciałem natomiast krótko zatrzymać się nad tytułem tego podręcznika, który jest również tytułem zeszytu formacyjnego przeznaczonego dla dzieci. Brzmi on trochę prowokująco i skłania do refleksji. Kryje w sobie pewną nowość, której warto poświęcić trochę uwagi. Zrozumiałe jest określenie „Pierwsza Komunia”, ale to przeżycie nie kojarzy się nam zazwyczaj z „początkiem służby”.

O jaką służbę chodzi i dlaczego można mówić o jej początku? Chodzi o służbę, która jest odpowiedzią dziecka na przyjęty dar pełnego uczestnictwa w Eucharystii. Ta „pełnia”, której dotychczas dziecko nie przeżywało, polega na możliwości przyjmowania Syna Bożego w Komunii Świętej. Między dzieckiem a Jezusem umacnia się więź, która została zapoczątkowana na chrzcie świętym. Dziecko jest już na swój sposób świadome tej więzi. Ono potrafi szczerze powiedzieć Jezusowi: „Ty oddałeś się mnie, a ja oddaję się Tobie”. Takie oddanie się Jezusowi wyraża się również w gotowości służeniu Mu. Zachęcamy więc dziecko, aby powiedziało Jezusowi: „Chcę Ci służyć”. Gotowość służenia może być jednym z najpiękniejszych darów, jakie dziecko przygotowuje dla Jezusa na dzień pierwszej Komunii Świętej. Postanowienie, które w ciągu roku dojrzewa, a w dniu sakramentalnego zjednoczenia z Panem rozkwita słowami: „Panie Jezu, chcę należeć do grona służby liturgicznej”, może być błogosławieństwem dla dziecka na dalsze lata jego życia. Stawarza ono sprzyjające warunki do nieustannego pogłębiania przyjaźni i bliskości między dzieckiem, a Jezusem. To wzajemne oddanie i przyjęcie dokonuje się wtedy nie tylko w samym przyjmowaniu Komunii Świętej, lecz znajduje swój wyraz także w zaangażowaniu dziecka w spełnianie świętych czynności liturgicznych. Przekazując ten program duszpasterzom, katechetom, rodzicom i animatorom, wyrażam nadzieję, że będzie on dobrym początkiem drogi służby, która poprzez rekolekcje wakacyjne i kolejne lata pracy w ciągu roku będzie wydawała coraz piękniejsze owoce, a kiedyś stanie się dojrzałą służbą „tym darem, jaki dziecko od Boga otrzymało”.

abp Józef Górzyński
Przewodniczący Podkomisji Episkopatu Polski
ds. Służby Liturgicznej