5.0 Rok liturgiczny

Rok liturgiczny

Co roku przeżywamy Adwent, Boże Narodzenie i inne okresy liturgiczne. Jest to więc temat znany wszystkim, a równocześnie misterium, które nieustannie odkrywamy. Z jednej strony rok liturgiczny należy do najważniejszych przestrzeni naszego duchowego wzrastania, a z drugiej strony wyznacza on jedno za głównych zadań apostolskich.

W soborowej konstytucji o liturgii czytamy: „Z biegiem roku Kościół odsłania całe misterium Chrystusa, począwszy od wcielenia i narodzenia aż do wniebowstąpienia, do dnia Pięćdziesiątnicy oraz do oczekiwania błogosławionej nadziei i przyjścia Pana. W ten sposób obchodząc misteria odkupienia, Kościół otwiera bogactwo zbawczych czynów i zasług swojego Pana, tak że one uobecniają się niejako w każdym czasie, aby wierni zetknęli się z nimi i dostąpili łaski zbawienia” (KL 102).

 Członkowie służby liturgicznej bardzo intensywnie przeżywają wszystkie okresy roku liturgicznego. Kierują swoje myśli ku Chrystusowi, na którego czekają w Adwencie, którego narodzenie i objawienie się świętują, któremu towarzyszą w męce i radują się Jego zmartwychwstaniem, przy którym są obecni w rytmie kolejnych tygodni okresu zwykłego, jako Jego uczniowie, słudzy, a także jako ci, których On posyła do innych ludzi.

Należy dołożyć wszelkich starań, aby wszyscy przeżywający ten rok formacji służby liturgicznej, głębiej zrozumieli znaczenie roku liturgicznego, w którym „Kościół otwiera bogactwo zbawczych czynów i zasług swojego Pana, tak że one uobecniają się niejako w każdym czasie, aby wierni zetknęli się z nimi i dostąpili łaski zbawienia”. Wszyscy żyjemy „w przestrzeni roku liturgicznego”, w promieniowaniu zbawczych wydarzeń, które zostają w nim uobecnione. Nie ma innej, lepszej przestrzeni duchowego wzrastania, jak otwarcie się na to, co Duch Święty dla nas przygotował w Kościele i co nam ofiarowuje w rytmie roku liturgicznego.

Prawdy te w pewien sposób określają cele tegorocznej formacji. Z jednej strony chodzi o duchowe wzrastanie, o rozwój otrzymanych talentów, o odkrywanie własnej tożsamości poprzez kontemplację tajemnicy Chrystusa, który się objawia w kolejnych okresach roku liturgicznego. Z drugiej strony konieczne jest umocnienie młodych ludzi w postawie służby Chrystusowi, w dawaniu o Nim świadectwa, w coraz głębszym odkrywaniu znaczenia słowa Bożego i modlitwy oraz służeniu innym ludziom poprzez czytanie słowa Bożego i odczytywanie wezwań modlitwy powszechnej.

Formacja roczna obejmuje udział w rekolekcjach „Mój charyzmat” II stopnia oraz spotkania i ćwiczenia podejmowane w kolejnych miesiącach roku.