Etap 1

ETAP PIERWSZY – ZNAK PROCESJI

Pierwszy etap tegorocznej drogi ma na celu przybliżenie dzieciom znaczenia procesji. Poświęcamy temu tematowi siedem spotkań. Ich uczestnicy poznają prawdę, że największym bogactwem każdej procesji jest obecność w niej Jezusa Chrystusa. To On idzie z nami i On nas prowadzi. Członkowie służby liturgicznej stają się świadkami tej obecności Chrystusa.

Spotkanie 1 – Wprowadzenie

Pierwsze spotkanie jest okazją do rozmowy o wakacyjnych przeżyciach, a szczególnie o rekolekcjach „Moja służba” II stopień.

W czasie spotkania następuje również przypomnienie, czym jest znak liturgiczny oraz krótka refleksja nad pięcioma znakami, poznanymi w czasie ubiegłorocznej formacji (znak zgromadzenia, wody, dzwonków, kadzidła oraz mitry i pastorału). Chodzi nie tylko o wiedzę, która dzieci zdobyły, lecz także o umiejętności, które powinny rozwijać oraz o życiową postawę, na którą wskazuje treść znaków. Pomocą w rozmowie będzie odwołanie się do tytułu świadka, który dzieci otrzymały. Trzeba ten temat podjąć, gdyż będzie on również w tym roku kontynuowany. Dzieci poznają kolejne znaki i będą mogły otrzymać kolejne tytuły świadków.

Myśl ta pozwala wprowadzić w główny temat tegorocznej formacji. Będziemy mówić o procesjach oraz o głównych znakach, jakie są w tych procesjach niesione.

Spotkanie 2 – Biblijne wzorce wędrowania

Wprowadzenie w świat procesji rozpoczynamy od przypomnienie postaci Abrahama, którego Bóg wezwał do wyjścia ze swego domu, następnie wędrowanie ludu wybranego do ziemi obiecanej, a także pielgrzymkę Jezusa do świątyni Jerozolimskiej. W świetle tych wydarzeń lepiej rozumiemy, że ciągle dążymy do jakiegoś celu. Niektóre cele osiągamy w ciągu jednego roku, np. ukończenie roku szkolnego, do innych, szczególnie takich jak świętość, dążymy przez całe życie.

Spotkanie 3 – Znaczenie pielgrzymowania

Chcąc lepiej zrozumieć znaczenie procesji liturgicznych, które objawiają prawdę, że życie ludzkie jest wędrowaniem zmierzającym do Boga, przypominamy sobie również znaczenie pielgrzymek. Różnią się one od wycieczek. Mają religijny charakter. Jest ich wiele i mają różną postać. Są pielgrzymki indywidualne i wspólne. Wierni pielgrzymują pieszo, na rowerach, motocyklach, samochodami lub innymi środkami lokomocji. Pielgrzymce towarzyszy zazwyczaj intencja pokutna, dziękczynna lub błagalna. Każda pielgrzymka jest także pewnym znakiem. Jej duchowa treść pomaga nam głębiej przeżyć procesje liturgiczne.

Spotkanie 4 – Droga z domu do kościoła

Rozważaliśmy już słowa, które usłyszał Abram: „Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę” (Rdz 12,1). Słowa te realizują się w naszym życiu również wtedy, gdy wychodzimy z domu, by udać się do kościoła. Zostawiamy za sobą nie tylko własne mieszkanie, lecz także inne sprawy codziennego życia, aby spotkać się z Bogiem. Dom Boga i sprawowana w nim Eucharystia to nasza „ziemia obiecana”. Tam Bóg najpełniej nam się udziela. Aby głębiej przeżyć to misterium, przypominamy sobie wskazania Jezusa z kazania na Górze: „Gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego” (Mt 6,6).

Spotkanie 5 – Procesja wejścia i przed proklamacją Ewangelii

Tematem spotkania są dwie procesje. Jedna prowadzi z zakrystii do ołtarza, a od ołtarza do ambony. Ta pierwsza w sposób szczególny wyraża ideę procesji. Jest bowiem wędrowaniem do miejsca, gdzie będzie sprawowane święte misterium, gdzie pod osłoną znaków Chrystus uobecni dla ludzi dzieło zbawienia. Zbawienie to dar, którego pragniemy. To nasza ziemia obiecana. Znakiem obecności Chrystusa jest przede wszystkim kapłan, ale na Chrystusa wskazują również inne znaki: świece, krzyż, Ewangeliarz, kadzidło. Druga procesja jest częścią celebracji. Pomaga przeżyć prawdę, że w sam Chrystus przemawia do zgromadzonych. Jego więc witamy, Jego słuchamy, Jemu oddajemy cześć. Ważne zadania w tych procesjach, oprócz ministrantów, ma również schola.

Spotkanie 6 – Procesja z darami i komunijna

W procesji z darami przynoszone są najważniejsze znaki, konieczne do sprawowania Eucharystii. To chleb i wino z wodą. Ważność znaków określa również rangę ich przynoszenia do ołtarza. Więcej będziemy o tym mówić w przyszłym roku. Jednak już teraz staramy się lepiej zrozumieć, że przynoszenie chleba i wina do ołtarza to ważny znak, który powinien być we wspólnocie pielęgnowany, a specjalny zespół powinien podejmować to zaszczytne zadanie.

Przyniesiony chleb zostaje konsekrowany i staje się Ciałem Chrystusa. Nim karmią się wierni, którzy najczęściej podchodzą, aby je przyjąć. Ta komunijna procesja ma również ważne znaczenie w życiu ludzi wierzących. Pomaga głębiej przeżyć prawdę, która jest obecna w każdej procesji, mianowicie, że Chrystus idzie z nami, a dokładniej, idzie z każdym człowiekiem. Każdego prowadzi i podtrzymuje. Każdego karmi i umacnia.

Właściwe przeżycie tych procesji wymaga zaangażowania kilku zespołów posługujących. Służba darów przynosi chleb i wino z wodą, ministranci pomagają je przyjąć, a potem posługują przy udzielaniu Komunii Świętej, trzymając patenę, jeszcze inny zespół prowadzi i podtrzymuje śpiew.

Spotkanie 7 – Procesje w rytmie roku liturgicznego

Oprócz procesji związanych z celebracji Eucharystii, w ciągu roku liturgicznego przeżywamy wiele innych procesji, np. w dniu Ofiarowania Pańskiego, w Niedzielę Palmową, w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Są także nabożeństwa, których ważną częścią jest procesja, np. na cmentarz we wspomnienie wiernych zmarłych, na pola w dni krzyżowe, wokół kościoła w nabożeństwach fatimskich, na placach w licznych sanktuariach.

Ciągle powstają nowe formy wędrowania. W naszych czasach rozwija się Orszak Trzech Króli, Marsze dla życia i rodziny.

Po przeżytych spotkaniach następuje podsumowanie, weryfikacja i adoracja Najświętszego Sakramentu. Dzieci, które wiernie posługują w czasie Mszy Świętej, a także ukończyli ten etap formacji otrzymują tytuł „Świadka znaku procesji”. Zostaje im również wręczony odpowiedni znak. Każdy z nich zdobywa następujące umiejętności.

1.Zna biblijne korzenie oraz liturgiczne znaczenie procesji.

2. Potrafi spełniać funkcje przeznaczone w liturgii dla ministrantów idących na czele procesji.

2a. Chętnie poznaje pieśni śpiewane w czasie procesji.

3. Stara się być świadkiem obecności Pana Jezusa w procesjach liturgicznych i w całym życiu.