Etap 1

ZNAK OŁTARZA

W refleksji nad znakami, jakie prowadzimy w kolejnych latach formacji, zbliżamy się do znaków, które są szczególnie związane z celebracją Eucharystii. Są to: ołtarz oraz dary, które na nim składamy. Zatrzymujemy się najpierw przy niezwykłym znaku, jakim jest znak ołtarza. Był obecny w Starym Testamencie, jest też obecny w naszych kościołach.

Spotkanie 1 – Wprowadzenie

W pierwszym spotkaniu powakacyjnym wspominamy wydarzenia, jakie miały miejsce w ciągu minionych miesięcy, a szczególnie o rekolekcjach „Moja służba” III stopnia. Ich tematem były znaki liturgiczne. Dzieci poświęciły więcej czasu na głębsze zrozumienie, że każdy znak liturgiczny przypomina dzieła Boże, uobecnia je w celebracji, a także zobowiązuje do godnego życia.

Zachęcamy dzieci, aby jeszcze gorliwiej spełniały swoje zadania w liturgii i starały się być świadkami Pana Jezusa. Otrzymały już w pierwszym roku formacji tytuł „świadka znaku zgromadzenia”, „świadka znaku wody”, „świadka znaku dzwonków”, „świadka znaku kadzidła” „świadka znaku mitry i pastorału”, a drugim roku tytuł „świadka znaku procesji”, „świadka znaku światła”, „świadka znaku krzyża”. Otrzymanie takich tytułów zobowiązuje. Uczymy się być coraz lepszymi świadkami obecności Chrystusa pośród nas. Każdy znak o Nim mówi, o Nim przypomina, a przez to pomaga się skupić i wskazuje na różne dary, jakie Chrystus nam przekazuje.

W czasie spotkania wprowadzamy również dzieci w główny temat tegorocznej formacji. Będzie nim znak ołtarza, a także znaki chleba i wody. Będziemy również rozmawiać o szatach i naczyniach liturgicznych.

Spotkanie 2 – Ołtarze w Starym Testamencie

W naszych kościołach stoją ołtarze. Znajdują się w centralnym miejscu. Służą do składania ofiary. Wokół nich gromadzą się wierni, a składanie ofiary należy do najważniejszych czynności, jakie spełniają w kościele. Trzeba więc uważniej przyjrzeć się ołtarzowi.

Wsłuchujemy się najpierw w naukę Starego Testamentu na temat ołtarza. Spotykamy tam ołtarze budowane przez Noego, Abrahama, Izaaka, Jakuba, Mojżesza, Jozuego, a także ołtarze znajdujące się w świątyni jerozolimskiej.

Spotkanie 3 – Ofiara Chrystusa złożona na ołtarzu Krzyża

Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że „Ołtarzem Nowego Przymierza jest Krzyż ChrystusaPor. Hbr 13,10., z którego wypływają sakramenty Misterium Paschalnego. Na ołtarzu, który stanowi centrum świątyni, 617,1383uobecnia się w znakach sakramentalnych ofiara Krzyża” (KKK 1182). Trzeba więc lepiej poznać związek między krzyżem a ołtarzem. Przy ołtarzu zawsze stoi krzyż. Wskazuje na rzeczywistość ofiary, składanej na ołtarzu.

W przeżyciu tej prawdy pomaga spojrzenie na historię budowy ołtarzy w kościołach, a także przypomnienie o obrzędzie poświęcenie ołtarza, który należy do najbardziej uroczystych obrzędów liturgicznych Kościoła.

Spotkanie 4 – Ołtarz miejscem ofiary i stołem uczty

Ołtarz, który znajduje się w kościele pełni podwójną rolę. Jest miejscem, na którym składa się ofiarę oraz stołem, przy którym zasiada się do uczty. Na ołtarzu składamy ofiarę, którą wyrażają znaki chleba i wina. Z tego ołtarza przyjmujemy pokarm, którym jest Chleb z nieba i Napój nieśmiertelności. Pomiędzy ofiarą i ucztą istnieje ścisły związek. Staramy się go wyraźniej zobaczyć i głębiej przeżyć.

Pomiędzy stołem uczty, znajdującym się w kościele, a stołem, przy którym gromadzi się rodzina w swoim mieszkaniu, istnieje duchowy związek. To domowe spotkanie przypomina o rodzinnym charakterze spotkania przy stole, to kościele przypomina o sakralnym wymiarze posiłków spożywanych w gronie uczniów Chrystusa.

Spotkanie 5 – Uczczenie ołtarza

Ołtarz, jako miejsce, na którym składana jest Najświętsza Ofiara i na którym kapłan kładzie Ciało i Krew Pana Jezusa, jest miejscem świętym. Domaga się szczególnego szacunku. Na ołtarzu nie kładziemy więc żadnym rzeczy, które nie służą celebracji Eucharystii (zeszytów, książek, narzędzi). Ołtarzowi oddajemy cześć przez ukłon, a kapłan w liturgii całuje ołtarz. Poza czasem celebracji liturgii każdy może podejść i ucałować to szczególne miejsce.

„Ołtarz ma być nakryty przynajmniej jednym białym obrusem. Na ołtarzu lub obok niego na czas każdej celebracji stawia się przynajmniej dwa świeczniki z zapalonymi świecami; może ich być więcej: cztery lub sześć, zwłaszcza w niedzielę albo obowiązujące święto lub, gdy celebruje biskup diecezjalny, siedem. Również na ołtarzu lub w jego pobliżu ma się znajdować krzyż z wizerunkiem Chrystusa ukrzyżowanego. Świeczniki i krzyż można też wnieść w procesji na wejście. Na ołtarzu można położyć księgę Ewangelii, odrębną od księgi innych czytań, jeśli się jej nie przynosi podczas procesji na wejście” (OWMR 117).

Spotkanie 6 – Świadek znaku ołtarza

Członkowie służby liturgicznej, poznając głębiej symbolikę ołtarza i jego znaczenie, stają się świadkami tego, co dokonuje się na ołtarzu. Swoim zachowaniem w kościele świadczą o Chrystusie, Najwyższym Kapłanie, który uobecnia na ołtarzu swoją Najświętszą Ofiarę. Sami uczą się składać siebie w ofierze i jednoczyć swój dar z ofiarą Zbawiciela. Ten sposób przeżywania Eucharystii umacnia ich w codziennym życiu, w którym potrzebna jest ofiarna postawa. Jeśli spełniają te wymagania, otrzymują tytuł „Świadek znaku ołtarza”.

Przeżywając weryfikację uczestnicy formacji rozważają poniżej przedstawione wymagania stawiane posługującym przy ołtarzu:

1.Zna biblijne znaczenie ołtarza i rozumie jego rolę w liturgii Kościoła.

2. Umie oddawać cześć ołtarzowi.

2a. Potrafi spełniać funkcje przeznaczone w liturgii dla ministrantów ołtarza.

3. Stara się być dobrym świadkiem znaku ołtarza.