Etap 4

ZNAK NACZYŃ I SZAT LITURGICZNYCH

Ostatnią część tegorocznych spotkań poświęcamy zapoznaniu się ze z naczyniami i szatami liturgicznymi. Ministranci już je znają, ale członkowie innych zespołów liturgicznych również powinni je zobaczyć z bliska i lepiej zrozumieć ich znaczenie.

Spotkanie 18 – Naczynia i inne przedmioty liturgiczne

Poznajemy najpierw naczynia przeznaczone do sprawowania Eucharystii, poczynając od kielicha i pateny. O ich niezwykłym znaczeniu mówią obrzędy ich poświęcenia. Należy im okazać szczególny szacunek. Dobrze jest również znać historię kielichów, gdyż są one często także dziełami sztuki. Oprócz kielicha i pateny zwracamy uwagę na patenę komunijną, a także na ampułki. Oprócz naczyń do sprawowania Eucharystii potrzebna jest także tzw. bielizna kielichowa (korporał, puryfikaterz, palka) oraz rzeczy potrzebne do puryfikacji (lawaterz, ręczniczek). Dzieci powinny zobaczyć również naczynia, które służą do przechowywania Najświętszego Sakramentu w tabernakulum (kustodia, puszka), do dokonywania wystawienia Najświętszego Sakramentu (monstrancja). W zakrystii znajduje się również naczynie z olejem krzyżma oraz z olejem chorych, a także naczynia używane przy chrzcie dzieci. Można przypomnieć również o krzyżu, kadzidle i świecach, a także o feretronach, o czym była już mowa w poprzednich latach.

Spotkanie 19 – Biała szata wspólna wszystkim posługujących

O stroju ministrantów i członków scholi była już mowa w formacji kandydatów. Teraz powracamy do tego tematu, by go pogłębić i lepiej zrozumieć. Zatrzymujemy się najpierw przy wymaganiu, określonym w OWMR: „Szatą liturgiczną wspólną dla wszystkich szafarzy wyświęconych i ustanowionych jakiegokolwiek stopnia, jest alba” (336); „Akolici, lektorzy oraz inni świeccy usługujący mogą ubierać się w albę albo w inną szatę prawnie zatwierdzoną dla danego kraju przez Konferencję Episkopatu” (339). Wszyscy szafarze wyświęceni (biskup, prezbiter, diakon) oraz ustanowieni (lektor i akolita) noszą białą szatę. On przypomina chrzest, a ten sakrament jest wspólny dla wszystkich. Dopiero na białą szatę nakłada się inne znaki. Diakoni, prezbiterzy i biskupi noszą właściwy dla nich strój i znaki. Członkowie służby liturgicznej mogą również wkładają szatę, która im przypomina o chrzcie. Posługujący przy ołtarzu wkładają komżę lub albę. Inni najczęściej wkładają uroczysty, często regionalny strój. Wiele schól i chórów nosi specjalne, piękne stroje. Piękno stroju przypomina, że Bóg w sakramencie chrztu uczynił nas pięknymi i obdarzył różnorodnymi darami. Na białą szatę lub świąteczny strój członkowie służby liturgicznej nakładają znaczki odpowiednie do rodzaju spełnianej służby i stopnia zaangażowania w posługiwanie.

Spotkanie 20 – Kolory szat liturgicznych

Szaty nakładane na albę mają różne kolory. Poznajemy znaczenie każdego z nich. Ukazują one w sposób zewnętrzny charakter sprawowanych misteriów i rozwój życia chrześcijańskiego w ciągu roku liturgicznego.

Spotkania poświęcone naczyniom i szatom liturgicznym są okazją do uwrażliwienia członków służby liturgicznej na szacunek dla rzeczy codziennego użytku, a także o szacunek dla przyrody i wszystkiego, co nas otacza. Należy dbać o porządek, a także o czystość i piękno.

Ukończenie tych ostatnich w tym roku spotkań wiąże się również z weryfikacją, a następnie przyznaniem tytułu i przekazaniem znaku. Jest to tym razem „świadek znaku naczyń i szat liturgicznych”. Świadek ten spełnia następujące wymagania.

1.Zna święte naczynia i szaty używane w liturgii. Rozumie ich symbolikę.

2. Odnosi się z szacunkiem do naczyń i szat liturgicznych.

2a. Jako ministrant wie kiedy są potrzebne i umie je podawać.

3. Stara się być dobrym Świadkiem znaku naczyń i szat liturgicznych.

Spotkanie dzisiejsze jest również okazją do podsumowania całego roku, a nawet całej trzyletniej formacji wprowadzającej. Jej ukończenie wiąże się z przyjęciem specjalnego błogosławieństwa. Wtedy dzieci otrzymują nowy znak, oznaczający wejście do grona starszych członków służby liturgicznej.