Słowo wprowadzające księdza Arcybiskupa Józefa Górzyńskiego

SŁOWO WPROWADZAJĄCE
KSIĘDZA ARCYBISKUPA JÓZEFA GÓRZYŃSKIEGO

Drodzy kapłani,
Drodzy animatorzy prowadzący spotkania z dziećmi,

 

Formacja dzieci pragnących posługiwać w liturgii rozpoczęła się wraz z przygotowaniem do pierwszej spowiedzi i Komunii św. Program formacyjny dla kandydatów i kandydatek nosił nazwę „Pierwsza Komunia i początek służby”. Przyjęcie Jezusa oznacza zjednoczenie z Nim w całym życiu, także w postawie służby. Dzieci, które dostępują już zaszczytu zasiadania przy stole Pańskim, mogą też być błogosławione do podejmowania w liturgii wskazanych dla nich czynności. Gotowość do służby to jeden z pięknych znaków prawdziwej komunii z Jezusem, który chciał być Sługą.

Po okresie kandydatury dzieci rozpoczynają trzyletnią drogę, która w ogólnopolskim programie formacyjnym nazwana jest „formacją wprowadzającą”. Duszpasterze, rodzice i animatorzy pomagają dzieciom wejść w świat liturgicznych znaków. To piękna i bogata w treść rzeczywistość. Znaki charakteryzują się prostotą i ich podstawowe przesłanie mogą poznać już dzieci, ale ich pogłębione rozumienie rośnie wraz z rozwojem człowieka. Dlatego do pogłębionej inicjacji w świat znaków liturgicznych będziemy wracać na wszystkich etapach formacji. Nigdy do końca nie zgłębimy treści, które Bóg urzeczywistnia pod osłoną liturgicznych znakach chleba i wina, krzyża i światła, wody i kadzidła, ołtarza i ambony, kapłana i zgromadzenia. Każdy z tych znaków odnosi nas do rzeczywistości niewidzialnej, do samego Boga w Trójcy Świętej Jedynego. On się objawił w Chrystusie, a wszystko, co było w Nim widzialne, przeszło w misteria sprawowane przez Kościół. Zbawiciel jest nadal widoczny, choć nie w ludzkiej postaci, lecz w znakach liturgicznych. Przez te znaki staje się obecny w sposób sakramentalny i kontynuuje swoje zbawcze dzieło. Z wiarą wpatrujemy się więc we wszystkie, nawet najdrobniejsze znaki, gdyż mówią one o Jezusie, o Jego obecności we wspólnocie i o Jego działaniu.

Specyfiką formacji służby liturgicznej jest wprowadzenie w ten świat znaków nie tylko poprzez teoretyczną refleksję, lecz także przez podjęcie za nich odpowiedzialności w zakresie właściwym dla wiernych świeckich. Poznawanie znaków pomaga posługującym w liturgii głębiej przeżywać niewidzialną rzeczywistość, czyli obecność i działanie Chrystusa. Im głębiej przeżywają tę prawdę, tym bardziej stają się jej świadkami. Swoją postawą i swoim zaangażowaniem świadczą o tym, że Jezus jest z nami i zaprasza nas do czynnego zaangażowania w dzieło, które uobecnia w liturgii.

W świat znaków wprowadzani są członkowie wszystkich zespołów liturgicznych. Powinni je rozumieć i głęboko przeżywać zarówno ci, którzy posługują w prezbiterium, jak i ci, którzy spełniają swoje zadania pośród zgromadzonych wiernych. Zróżnicowanie spotkań formacyjnych pojawia się na poziomie ćwiczeń. Poprzez ich powtarzanie każdy członek służby liturgicznej i każdy zespół doskonali umiejętności, dzięki którym może piękniej i z większym zaangażowaniem spełniać powierzone mu zadania.

Wprowadzenie dzieci w świat znaków trwa trzy lata. Pierwszy rok nosi tytuł: „Razem w Eucharystii”. Zaleca się, aby dzieci rozpoczęły ten rok od wakacyjnych rekolekcji „Moja służba” – I stopnia. Rekolekcje są wielką pomocą w kształtowaniu właściwej postawy chrześcijańskiej. Po nich następuje czas rocznej pracy, która obejmuje 20 spotkań tematycznych oraz ćwiczenia. Wskazane jest, aby prowadzili je odpowiednio przygotowani animatorzy liturgiczni pod kierunkiem kapłana.

Życzę, aby niniejszy podręcznik wraz z zeszytem przeznaczonym dla dzieci, przygotowane pod patronatem Podkomisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Służby Liturgicznej, pomogły duszpasterzom i ich współpracownikom w ukazywaniu dzieciom piękna posługiwania w liturgii, a także w formacji zespołów liturgicznych.

abp Józef Górzyński
Przewodniczący Podkomisji Episkopatu Polski
ds. Służby Liturgicznej