Program siedmiu dni

PROGRAM SIEDMIU DNI

Program rekolekcji obejmuje sześć pełnych dni rekolekcyjnych oraz dzień przyjazdu i dzień rozjazdu, które również mają swój program i należą do całości przeżyć rekolekcyjnych. Wśród tych dni jest również niedziela, mająca swój specjalny program. Tematyka kolejnych dni jest omówiona w osobnej zakładce (patrz: program rekolekcji).

W realizacji celu rekolekcji, czyli duchowemu rozwojowi dziecka oraz doskonaleniu praktycznych umiejętności potrzebnych posługującym, pomagają wszystkie punkty programu dnia. Zazwyczaj przed południem uczestnicy rekolekcji przeżywają spotkania w grupach pod nazwą „Szkoła wiary, nadziei i miłości”, śpiew oraz Eucharystię, po południu jest program wycieczkowo-rekreacyjny, a po kolacji ma miejsce „Szkoła modlitwy i służby” oraz pogodny wieczór.

Dzień zgromadzenia

zg

Dzień przyjazdu nosi nazwę „Dnia zgromadzenia”. Choć określenie to wydaje się być na wyrost, szczególnie w odniesieniu do dzieci, to jednak wskazane jest, aby od początku podkreślać prawdę, że przeżycie rekolekcji to coś innego niż pobyt na obozie wakacyjnym. Wyróżnionym, choć nie jedynym celem spotkań, jest głębsze zjednoczenie z Jezusem i rozwój gotowości służenia ludziom.

W kolejnych dniach uczestnicy rekolekcji będą przeżywać tajemnicę Kościoła, choć to słowo będzie rzadko używane. Nie chodzi bowiem o teologiczny wykład o Kościele, ale o przeżywanie prawdy, że jesteśmy Rodziną Bożą, która się miłuje, Ciałem Chrystusa, w którym każdy spełnia powierzone sobie zadania i Świątynią Ducha Świętego, pełną dynamizmu i gotowości pójścia do innych ludzi.

Dzień pierwszy – Dziękczynienie

2

Pierwszy dzień rekolekcji pomaga dzieciom uświadomić sobie, jak wiele otrzymały od Boga w minionym roku szkolnym, a także w całym ich życiu, poczynając od narodzin. W długiej „litanii wdzięczności” wyróżniamy dar chrztu, w którym Bóg oczyścił nas z grzechu pierworodnego oraz uczynił swoimi dziećmi włączając nas do grona dzieci Bożych, czyli Kościoła.

W rozmowach tego dnia przypominamy również o duchowej formacji dzieci, o katechezie, którą przeżywają w szkole, o rekolekcjach w parafii, o pierwszej spowiedzi i Komunii Świętej, o pierwszych piątkach. Ci, którzy już należą do grona służby liturgicznej dziękują za łaskę służenia Bogu i ludziom.

Dzień drugi – Moje imię

3W drugim dniu skupiamy się na tajemnicy imienia. Rozmawiamy najpierw o imieniu „Jezus”, a także o naszym imieniu, które otrzymaliśmy na chrzcie świętym. W czasie udzielania tego sakramentu rodzice i kapłan wypowiadali nasze imię, a poprzez nich imię to wypowiadał również Bóg. To On nadał temu imieniu nowe znaczenie. Od tej chwili znaczy ono, że jesteśmy Jego dziećmi.

Drugi temat, który rozważamy, zaczerpnięty jest z formuły chrztu. Kapłan mówił: „N., ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”. Słowa: „W imię …”, wypowiedziane nad nami po raz pierwszy w czasie chrztu, powtarzamy przez całe życie czyniąc znak krzyża. Mówimy wtedy: „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”. Życie pokazuje, że dzieci, a bardzo często także dorośli, czynią znak krzyża tak szybko, że nie zdążą wypowiedzieć całej modlitwy, nie mówiąc o świadomym odwoływaniu się do tego, co wyraża określenie „W imię …”. Uświadamiamy więc sobie wyraźniej, co nasze imię oznacza dla Boga oraz co to znaczy mówić i działać „w imię Boga”.

Dzień trzeci – Znak krzyża

4Czynienie znaku krzyża jest jedną z najtrudniejszych sztuk, jakie poznają chrześcijanie. Kryje on bowiem w sobie dwie wielkie tajemnice. Jedną jest krzyż Chrystusa połączony z naszym krzyżem, a drugą jest treść zawarta w słowach: „W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego”.

Po wczorajszych rozmowach i ćwiczeniach, poświęconych słowom modlitwy, skupiamy się dziś na znaku krzyża czynionym bez słów modlitwy. Dzieci próbują zrozumieć lepiej, co to znaczy, że dotykamy krzyżem naszego czoła, serca i ramion. Pomagamy dzieciom uświadomić sobie wtedy tajemnicę Chrystusowego krzyża, czyli miłości, która okazał nam umierając za nas na krzyżu.

Dzień czwarty – Pokuta i Eucharystia

5Dary, jakie otrzymaliśmy w sakramencie chrztu świętego, Bóg rozwija przez całe nasze życie. Najważniejsze przeżycia, w których te dary wzrastają to sakrament pokuty i Eucharystii. Poprzez spowiedź Bóg gładzi nasze grzechy, a w Eucharystii umacnia naszą jedność z Nim. Te dwa sakramenty są „filarami wzrostu”.

Potrzebne jest jednak rozważanie słowa Bożego i cierpliwa formacja, aby człowiek coraz głębiej przeżywał sakrament pokuty i coraz pełniej uczestniczył w Eucharystii. Dzisiejszy dzień rekolekcji przypomina o tej prawdzie i pomaga dzieciom jeszcze gorliwiej przeżywać spowiedź i Mszę Świętą.

Dzień piąty – Maryja i Święci

6Gdy staliśmy się dziećmi Bożymi, otrzymaliśmy również Maryję za Matkę, a Świętych za szczególnych Braci i Siostry. Towarzyszą nam oni każdego dnia. Poprzez nich Bóg nam udziela swoich łask, a przy współpracy z nimi my zbliżamy się do Boga.

Wpatrywanie się w przykład Matki Najświętszej oraz w przykład Świętych, odgrywają ważną rolę w życiu chrześcijańskim. Poświęcamy więc tematu tematowi ten, zazwyczaj ostatni, z dni rekolekcyjnych.

Jest to również dzień pewnego podsumowania rekolekcji, co wyraża się w „biegu weryfikacyjnym”. Dzieci spotkają się z osobami, które prowadziły różne zajęcia i rozmawiają z nimi na temat przeżyć rekolekcyjnych.

Dzień Święty – Niedziela

7Niedziela nie jest tylko jednym z dni tygodnia, lecz jest „Dniem Dni”. Również w czasie rekolekcji nie jest ona tylko jednym z dni rekolekcyjnych, lecz dniem wyróżnionym, Dniem Świętym. Choć dzieci są codziennie na modlitwie i Eucharystii, to jednak należy dążyć do tego, aby niedzielne modlitwy i niedzielną Eucharystię jeszcze bardziej wyróżnić i jeszcze uroczyściej celebrować.

W programie dnia główny akcent położony jest na rozumienie i świadome odmawianie „Credo”. W czasie chrztu wyznawali wiarę nasi rodzice i chrzestni. Teraz każdy coraz bardziej świadomie wyznaje to, co otrzymał u początku swego życia.

Niekiedy Msza Święta jest sprawowana wraz ze wspólnotą parafialną, w której przeżywane są rekolekcje.

Dzień Rozesłania

8Podobnie jak rozpoczęcie rekolekcji, również ich zakończenie powinno mieć akcenty pomagające głębiej przeżyć prawdę, że teraz jesteśmy posłani. Każdy otrzymał wiele darów od Pana Jezusa. Trzeba tych darów strzec i je rozwijać. Trzeba też nimi służyć.

Słowo „posłanie” odnosi się nie tylko do dorosłych. Dzieci słyszą na koniec każdej Mszy Świętej: „Idźcie”, ale to nie znaczy, że tak po prostu mają się rozejść, bo celebracja się zakończyła. Mamy iść, aby wnosić w codzienne życie to, co nam Bóg ofiarował w czasie Eucharystii, a więc przede wszystkim Jego samego.

W podobnym klimacie staramy się przeżywać kilka godzin dnia, w którym uczestnicy rekolekcji rozjeżdżają się do swoich domów.