Program siedmiu dni

PROGRAM SIEDMIU DNI

Program rekolekcji, podobnie jak w poprzednich latach, obejmuje sześć pełnych dni oraz dzień przyjazdu i dzień rozjazdu. W kolejnych dniach pomagamy dzieciom jeszcze lepiej zrozumieć, dlaczego znaki liturgiczne są tak ważne i dlaczego nazywamy je „świętymi znakami”. Była już o tym mowa podczas spotkań w ciągu roku, ale rekolekcje dają szczególną szansę przeżycia tego misterium jeszcze pełniej.

Dzień zgromadzenia

Dzień przyjazdu nosi nazwę „Dnia zgromadzenia”. Jest to okazja do przypomnienia pierwszego znaku, któremu w czasie formacji „Razem w Eucharystii” poświęciliśmy wiele uwagi. Jest nim „Znak zgromadzenia”. Ludzie gromadzą się na modlitwie lub sprawowaniu Eucharystii, przyjeżdżają na rekolekcje i podejmują inne działania, ze względu na Jezusa. Uczą się rozpoznawać Jego obecność i stają się Jego świadkami.

Dzień pierwszy – Przeszłość

Refleksja o znakach liturgicznych kieruje najpierw naszą myśl w stronę Bożego dzieła stworzenia i zbawienia. Znaki mają o tych dziełach przypominać. Bez tego spojrzenia na działanie Boga w historii, celebrowana dziś liturgia byłaby niezrozumiała. Według KKK  „celebracja sakramentalna składa się ze znaków i symboli. Według 53 Boskiej pedagogii zbawienia ich znaczenie ma swoje korzenie w dziele stworzenia i w kulturze ludzkiej, ukonkretnia się w wydarzeniach Starego Przymierza, a w pełni objawia w osobie i dziele Chrystusa” (KKK 1145). Myśl tę Katechizm rozwija w dalszych punktach (1146-1150). W pierwszym dniu rekolekcji staramy się tę prawdę lepiej zrozumieć i głębiej przeżyć.

Dzień drugi – Teraźniejszość

W liturgii Bóg uobecnia dla nas dzieło zbawienia, którego dokonał w Chrystusie. Przy naszym udziale dzieje się to, co dokonało się przed wiekami. Jak uczy KKK „Chrystus oznacza i urzeczywistnia w liturgii Kościoła przede wszystkim swoje Misterium Paschalne. W czasie ziemskiego życia Jezus zapowiadał Misterium Paschalne w swoim nauczaniu i uprzedzał je przez swoje czyny. Gdy nadchodzi Jego Godzina (Por. J 13, 1; 17, 1.) , przeżywa jedyne wydarzenie w historii, które nie przemija: Jezus umiera, zostaje pogrzebany, zmartwychwstaje i zasiada po prawicy Ojca „raz na zawsze” (Rz 6, 10; Hbr 7, 27; 9, 12). Jest to wydarzenie rzeczywiste, które miało miejsce w naszej historii, ale jest ono wyjątkowe, ponieważ wszystkie inne wydarzenia historyczne występują tylko raz i przemijają, znikają w przeszłości. Misterium Paschalne Chrystusa – przeciwnie – nie może pozostawać jedynie w przeszłości, ponieważ przez swoją Śmierć zniweczył On śmierć, a ponadto to, kim Chrystus jest, to, co uczynił i co wycierpiał dla 519 wszystkich ludzi, uczestniczy w wieczności Bożej, przekracza wszelkie czasy i jest w nich stale obecne. Wydarzenie Krzyża i Zmartwychwstania 1165 trwa i pociąga wszystko ku Życiu” (KKK 1085).

Tę obecność Chrystusa w liturgii i Jego zbawcze działanie członkowie służby liturgicznej powinni przeżywać ze szczególną intensywnością. Poprzez swoją postawę stają się świadkami tej obecności Pana, pomagając innym głębiej ją przeżywać. O tej prawdzie przypomni drugi dzień rekolekcji

Dzień trzeci – Przyszłość

Każdy znak liturgiczny ma również swoje odniesienie do przyszłości. Najpierw tej bezpośredniej, następującej po przeżyciu Eucharystii. Przyjmując od Chrystusa dar, który zostaje wyrażony w znaku, powinniśmy tym darem żyć na co dzień. Spożywając chleb, stajemy się chlebem, poznając światło prawdy, niesiemy ją innym, przyjmując pokropienie wodą święconą, staramy się zachować czyste serce.

Znaki liturgiczne zapowiadają również ostateczny cel życia człowieka. Światło kieruje nasze myśli ku światłości wiekuistej, woda zapowiada doskonałe oczyszczenie z wszelkich braków w przyszłym życiu, chleb wskazuje na eschatologiczną ucztę, która jest znakiem pełnego zjednoczenia z Bogiem i wiecznego szczęścia.

Dzień czwarty – Różnorodność znaków liturgicznych

Znaków liturgicznych jest wiele. Dzieci poznały w formacji niektóre z nich (znak zgromadzenia, wody, dzwonków, kadzidła, mitry i pastorału, procesji, światła, krzyża). W nadchodzącym roku więcej uwagi poświęcą znakom chleba i wina, a także znakowi ołtarza.

Wśród znaków szczególną rolę odgrywają święte czynności, a wśród nich sprawowanie sakramentów i sakramentaliów. W każdej z nich szafarz spełnia określoną czynność i wypowiada konkretne słowa. Słowo i czyn stanowią nieodłączne elementy znaków sakramentalnych.

Członkowie służby liturgicznej powinni coraz lepiej poznawać świat znaków liturgicznych. Czynią to zarówno w czasie rekolekcji, jak i w pracy rocznej.

Dzień piąty – Świadkowie obecności Chrystusa

W piątym dniu rekolekcji zawsze wpatrujemy się w przykład Maryi. Ona uwierzyła, że Jezus, który był podobny do innych dzieci, był również prawdziwym Bogiem, choć nic na to nie wskazywało. Uczył się, pracował, odpoczywał, spożywał posiłki, jak wszyscy. Maryja jednak nigdy nie zwątpiła, że to jest Syn Boży.

Wpatrujemy się również w przykład Świętych, którzy najgłębiej wierzyli, że w sakramentach świętych jest obecny i działa sam Jezus Chrystus. Byli świadkami tej obecności i tego działania. Z tej wiary rodziła się ich modlitwa i całe życie.

Szczególnym zadaniem członków służby liturgicznej jest być świadkiem obecności i działania Jezusa w Eucharystii i innych celebracjach liturgicznych.

Niedziela: znak nowej rzeczywistości

Podobnie jak w poprzednich rekolekcjach podejmujemy również tutaj temat niedzieli. To święty Dzień, w którym uroczyście przeżywamy tajemnicę zmartwychwstania Jezusa, zesłania Ducha Świętego i wejścia do odpoczynku Ojca. W tym sensie niedziela również jest znakiem. Mówi o niebie, o życiu ostatecznym, o zakończeniu ziemskiej aktywności, by iść do Boga.

Dzień Rozesłania

W dzień rozesłania dzieci otrzymują błogosławieństwo na dalszą służbę i dobre przeżycie nadchodzącego roku. Zachęcamy dzieci, aby służbę Jezusowi uważały zawsze za zaszczyt i spełniały ją z radością.