Z HISTORII DUSZPASTERSTWA SL

W 1964 roku Konferencja Episkopatu Polski powołała do istnienia Krajowe Duszpasterstwo Ministrantów. Był to zapewne jeden z pierwszych dekretów o zasięgu ogólnopolskim wydanym przez Konferencję Episkopatu po ogłoszeniu Konstytucji o Liturgii (3.XII.1963). Pierwszym Krajowym Duszpasterzem Ministrantów był Ks. Jan Wurcel, salezjanin z Wrocławia. Następnie w 1967 roku posługę taką podjął Ks. Franciszek Blachnicki, dziś sługa Boży. Wniósł on ogromny wkład w duszpasterstwo służby liturgicznej w naszych diecezjach i parafiach. Większość posługujących dziś w tym duszpasterstwie ubogacało się jego charyzmatem, mądrością i świętością życia.

„W liturgii nie można dowolnie niczego zmieniać. Formę liturgii, jej treść, sposób sprawo­wania, nawet w najdrobniejszych szczegółach, określa Kościół, a wszyscy w Kościele są zobowią­zani do sprawowania liturgii w duchu posłuszeństwa […]. Liturgia uobecnia posłuszeństwo Chrystusa i nie można sprawo­wać liturgii godnie i we właściwym duchu, jeżeli się jest poza posłu­szeństwem. Nic tak bardzo nie sprzeciwia się istocie liturgii jak brak posłuszeństwa, jak pewna subiektywna dowolność, stawianie swego „wi­dzi-mi-się”, własnego odczuwania ponad Tradycję, ponad wolę Kościoła, tak wyraźnie określoną w dokumentach, w przepisach liturgicznych” (Z referatu sługi Bożego, ks. Franciszka Blachnickiego, Liturgia w świetle tajemnicy Chrystusa Sługi).